Zielona Góra
Sam Rezerwat Zielona Góra utworzony został w 1953 roku w skład którego wchodzi wzgórze zwieńczone strzelistą, wapienną skałą wnozszącą się na wysokość 350 m n.p.m. nachyloną od południa łagodnym stokiem, od północy kończąc się stromym urwiskiem. Ze szczytu rozpościera się panorama na okoliczne lasy i zindustralizowany fragment Częstochowy. Jest to ostatnie tak wysokie wzniesienie na płaskowyżu Częstochowskim (zwanym też Wyżyną Wieluńską). Okolica tonie w dość młodych lasach dębowo-bukowych z domieszką sosny w partiach brzeżnych dających miły cień w gorące dni i osłone przed deszczem podczas słoty.
Obecnie na Zielonej Górze można się powspinać na ponad 40 drogach w przedziale trudności od V do VI.4+. Drogi, sięgające nawet 25 m, są dobrze ubezpieczone. Biegną głównie płytami i filarami. Jest kilka świetnych rys do prowadzenia na własnej asekuracji. Skała jest lita i czysta. Rejon leży w lesie, co latem gwarantuje w cieniu przyjemne wspinanie.
Na północny-zachód od szczytu możemy natknąć się na ciekawą skałę przypominający swoim kształtem kowadło czy grzyba. Właśnie od tego podobieństwa została ona nazwana "Diabelskim Kowadłem".
Tu czesto swe pierwsze szkolenia mają młodsi adepci wspinaczki.
Na szczególną uwagę zasługuje leżąca u podstawy skalnego masywu jaskinia "w zielonej górze" z zachowaną bogatą szatą naciekową.
W rezerwacie stwierdzono występowanie 157 gatunków grzybów wielkoowocnikowych, prawie 290 gatunków roślin naczyniowych, w tym około 20 prawnie chronionych.
Z chronionej tu fauny potwierdzono występowanie: wszystkich gatunków biegaczy, ropuch, dzięciołów czarnych, myszołowów zwyczajnych, wilg, zaskrońców, czy tez padalca zwyczajnego. Czasowo występują tu również sarny, zające, dziki, lisy i borsuki.
Entuzjaści kolejnictwa znajdą nieopodal, nieco na północ, slady starej linii kolejowej, łączącej w przeszłosci Częstochowę z Kielcami, po rozbudowaniu Huty przeniesionej na drugą stronę wzgórza.
Starym nasypem prowadzi czerwony szlak rowerowy, w okolicy którego stoi niegdysiejsza, przebudowana na dom mieszkalny budka dróżnika.
Stara i nowa linia zbiega sie w okolicach dziś już zrujnowanego budynku wspomnianej na początku stacji - Kusięta - skąd warto zacząc wedrówkę po okolicy.